Pedro Almodóvar’ın son filmi olan ve başrol oyuncusu Antonio Banderas’a 72. Cannes Film Festivali En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazandıran Acı ve Zafer hakkında yazılan eleştiri yazılarını sizin için derledik. İyi okumalar…

1-Almodovar hakkında her şey!

Şenay Aydemir’in yazısı için tıklayın – Gazete Duvar

“Almodovar, bir yandan insanın kendini tanıma ve yeniden inşa etme sürecinin hiçbir zaman sona ermeyeceğini hissettirirken, asıl olarak bizi harekete geçiren şeyin arzu olduğunu anlatıyor. Mallo’nun kaybettiği şeyler yıllar, annesi, sevgilileri ya da yaratıcılığı değil, bütün bunların sonunda yitip giden arzusu…”

2-Hayatım hakkında her şey!

Uğur Vardan’ın yazısı için tıklayın – Hürriyet

“Pedro Almodovar son çalışması ‘Acı ve Zafer’de depresyondaki bir yönetmenin arayışlarını anlatırken, kendi hayat hikâyesinden de pasajlar sunuyor. Dengede seyreden hüznüyle dikkat çeken yapımda ana karakteri canlandıran Antonio Banderas, performansıyla bu yıl Cannes’da ‘En İyi Erkek Oyuncu’ ödülüne uzanmıştı.”

3-Acı ve Zafer: Almodóvar Hakkında Her Şey

Güvenç Atsüren’in yazısı için tıklayın – FilmLoverss

“Yönetmenlerin kişisel hikâyelerinden yola çıkarak çektikleri sayısız başyapıt var sinema tarihinde. Acı ve Zafer, bu minvaldeki yapımlar arasında dahi özel bir konuma oturacak kadar özgün ve dürüst bir film. İçerdiği karamsar olmayan burukluk ve hüzün de kökenini bu dürüstlükten ve cesurca kendiyle yüzleşmekten alıyor.”

4-Acı ve Zafer: Almodovar’ın Miras Filmi

Kerem Akça’nın yazısı için tıklayın – keremakca.net

“İspanyol auteur, hayatına dair endişelerini dokunaklı bir ‘yaşlılık ve acı sendromu’ ile karşımıza çıkarıyor bu kez. Cannes’dan ödüllü “Acı ve Zafer” (“Dolor y Gloria”) olgun gözükmesine karşın Almodóvar’ın 2011 sonrası devreye giren bitikliğini de yansıtan bir meta-film.”

5-Coğrafya, Anatomi ve Resim

Mehmet Açar’ın yazısı için tıklayın – Habertürk

“Acı ve Zafer, yönetmenlerin kendi geçmişlerini anlattıkları filmlere pek benzemiyor. Daha mütevazi, sakin ve olgun bir hali var. Almadovar sahneleri, duyguları köpürtmek için uğraşmıyor.”

6-Travmaların sanatsal dönüşümü; “Acı ve Zafer”

Mehmet Erdoğan’ın yazısı için tıklayın – Independent Türkçe

“Almodóvar ile yeni tanışan seyirciler ise bu detayları düşünmeden bir film yapımcısının geçmiş ve şimdiki zaman içindeki yolculuğuna dair zarif ve şiirsel bir anlatımın izinde filmin keyfini çıkaracaktır.”

7-Hayat Acımasızdır: Dolor Y Gloria

Valerii Ege Deshevykh’in yazısı için tıklayın – Arakat Sanat

“Almodovar, Fellini’nin masalsı filmi 8½’dan esinlenerek kendi hayatının yansımalarını gerek doğru gerek yanlış bir şekilde aktarıyor. Aktarırken de seyircisini bir kuple üzüyor. Filmin bu başarısının sırrı biraz da Banderas’ın yürek dağlayan oyunculuğunda yatıyor.”

8-Zaferler kalıyor geriye, acıları iyileştirince..

Hande Kara’nın yazısı için tıklayın – Beyazperde

“1960’lardan günümüze uzanan hikayede, parlak yıllarını geride bırakmış bir yönetmenin çocukluğundan anılarla günümüze tutunmasını, yaşadığı en tutku dolu ilişkiyi ve aile bağlarını itiraflarla dolu bir şekilde, bir kendinle hesaplaşma olarak Almodovar’a yakışan bir renk skalası eşliğinde izliyoruz.”

9-Süzülen şeyler…

Murat Erşahin’in yazısı için tıklayın – sinemamuzik.com

“Usta sinemacı Pedro Almodóvar, yirmi ikinci uzun metraj kurmacasında, belki de en olgun eserini yansıtmış perdeye. İmbikten süzülmüş duygular duruyor karşımızda. Yönetmenin otobiyografik vasiyeti adeta incelikli dram!”

10-Sidik Kokusu, Yasemin ve Bahar Esintisi…

Korkut Akın’ın yazısı için tıklayın – Sadi Bey

“Usta yönetmen Pedro Almodóvar, çocukluğunu anlatırken sinemayı iki kez aynı sözcüklerle nitelendirdi. Yönetmenin özyaşam öyküsü olduğu su götürmez olan “Acı ve Zafer” (Dolor y gloria),sadece yönetmenin öyküsü değil, bir çocuğun büyümesiyle birlikte değişimini de anlatıyor aslında.”

Comments

comments