Tolga Karaçelik’in son filmi “Kelebekler” hakkında yazılmış eleştiri yazılarını sizin için derledik. İyi Okumalar…

1-Uçuşan Kelebekler ya da Kapanmayan Yaralar

Tuba Deniz’in yazısı için tıklayın – Türk Sineması Araştırmaları

“Üç kardeşin senelerdir içinden çıkamadıkları, bir türlü üstesinden gelemedikleri hesaplaşmalar, sancılar, acılar adeta babalarının cesedinde tecessüm eder.  Tolga Karaçelik’in ilk iki filminde olduğu gibi Kelebekler’de de ‘baba’nın varlığında bütün hesaplaşma gerçekleşse de içten içe annenin yokluğu da devreye girer.”

2-Kelebekler: Olmadı Fezaya Kaçarız

Abbas Bozkurt’un yazısı için tıklayın – Altyazı Dergisi

“Her biri fezadan, farklı gezegenlerden fırlatılmış gibi duran üç kardeşin baba evine dönüş öyküsünü anlatan Kelebekler, sıradan bir sorunlu aile anlatısından uzaklaşıyor, varoluş sıkıntısıyla uğraşan bir filme dönüşüyor. ”

3-Kelebekler (2018): Yaşanmamışlıkların Getirdiği Absürtlük

Hürrem Celil Erdoğan’ın yazısı için tıklayın – birdunyafilm.co

“Filmin bütün yükünü derinlikli ve başarılı karakterler çekiyor. Yönetmen Tolga Karaçelik ana karakterler olan Cemal, Kenan ve Suzan’ı birbirinden farklı yönde tasvir ediyor. Bu tasvir ana hikayeden uzaklaşıldığı anlarda filme hareket ve tazelik katıyor. Ayrıca bu ana karakterlerin yazımında yönetmen hepsine eşit rol biçiyor.”

4-Üç Ölümlünün Galaksi Rehberi: Kelebekler

Gönül Durmaz’ın yazısı için tıklayın – arakatsanat.com

“Türkiye’nin kara mizah sineması konusunda farklı bakış açılarına ihtiyacının olduğunu düşündüğüm noktada Kelebekler, gerçek olabilecek bir hayat hikayesini temel alarak bunun üzerinden mizahını kuruyor.”

5-Kelebekler: Çürümüş Vasiyet

Sezen Sayınalp’in yazısı için tıklayın – FilmLoverss

“Kavramlar arasında kurduğu ilişkiler oldukça değerli ve tüm bunlar sinemamızda açığa çıkması ve görülmesi gereken noktalara temas ediyor esasen. Lâkin filmin içinde süregelen çelişkiler Kelebekler’in de zayıf yönleri oluveriyorlar.”

6-Durun! Siz kardeş değilsiniz

Şenay Aydemir’in yazısı için tıklayın – Gazete Duvar

“Tolga Karaçelik’in bir yol hikayesi olarak başlayıp, aile komedisi olarak şekillenen son filmi “Kelebekler” seyri hayli kolay, seyirciyle barışık bir film. Üstelik aile ve kardeşlik üzerine de düşünmemizi sağlayacak fazlaca malzemeye sahip.”

7-Baba ocağına yolculuk

Mehmet Açar’ın yazısı için tıklayın – Habertürk

“Sundance Film Festivali’nin Dünya Sineması bölümünde kurmaca filmler arasında büyük ödülü kazanan “Kelebekler”, yıllar sonra bir araya gelen üç kardeşin hikâyesini anlatıyor. Tolga Karaçelik’in yönettiği film, iyi yazılmış karakterleri ve oyuncularıyla öne çıkıyor.”

8-Kerem Akça’nın Rotterdam’dan ‘Kelebekler’, ‘Meteorlar’ ve ‘Yard’ eleştirileri

Kerem Akça’nın yazısı için tıklayın – Posta

“Tolga Karaçelik, “Gişe Memuru” (2010) ve “Sarmaşık” (2015) ile sinemaya kafa yoran gerçeküstücü bir yönetmen kimliğinin sözünü vermişti. Açıkçası birincisindeki ‘hayalci gişe memuru’ hikayesi bir yana, ikincisinde ‘gemide geçen alegorik tek mekan gerilimi’ finaliyle de olgun durmuştu. Ama “Kelebekler”de (2018) bu seviyeden bir adım geri atıldığını görüyoruz.”

9-‘Kelebekler’ özgürdür…

Uğur Vardan’ın yazısı için tıklayın – Hürriyet

“Yıllar sonra buluşan, hasret gideren, birbirlerini tanıma fırsatı bulan kardeşler… ‘Modern zamanlar’ın ilişkileri, dertleri, tasaları derken uzakta kalmış, uzağa düşmüş yakınlıklar… Tolga Karaçelik’in, Sundance’te ‘Dünya Sineması Büyük Jüri Ödülü’ne uzanan çalışması ‘Kelebekler’ öyküsünü bu tema etrafında biçimlendiriyor.”

10-Aile Olmak Ya Da Olmamak

Burak Göral’ın yazısı için tıklayın – Sözcü

“Tolga Karaçelik “Kelebekler”de çocukların anne-babalarından kurtulamadıklarını, neden kurtulmak istediklerini ama diğer yandan da “ailesizlik”le başetmenin de kolay olmadığını keyifle, tadını çıkara çıkara anlatmayı başarıyor.”

11-Akrabalarını Seçemezsin!

Fırat Sayıcı’nın yazısı için tıklayın – Popüler Sinema

“Gişe Memuru’nu başarılı bulmamıştım ama Sarmaşık sinema dünyamıza bomba gibi düşmüştü. Çok beğenmiştim. Hatta iki kez izledim. Muhteşem bir mizansen yaratma gücü, derinlikli oyuncu yönetimi ve hikaye anlatımı vardı filmde. Karaçelik çok şey vaat ediyordu sinema sektörümüze. Üçüncü projesini merakla beklerken “Kelebekler” çok güzel haberlerle düştü gündemimize”

12-Kelebekler (2018): Çok da Kafaya Takmamak Lazım

Furkan Erkan’ın yazısı için tıklayın – Sinematopya

Kelebekler‘i hem Türk sineması hem de yol filmleri arasında özel bir yere konumlandıran birkaç nüansı daha var. Patlayan tavuklar, aklı bir karış havada olan köy halkı, rasyonalist ve varoluşçu imam gibi unsurlarla Hasanlar köyü ilginç ve yaratıcı bir köye dönüştürüyor kuşkusuz.”

13-Bir Doğru Üç Yanlışı Götürür Mü?: Kelebekler

Tanju Baran’ın yazısı için tıklayın – Ters Ninja

“Karaçelik’i ve Kelebekler’i, “gelecek vadeden bir yönetmen ve onun son işi” olarak değerlendirmek lazım, aksi türlü, hem sinema tarihimize hakaret etmiş, hem de kendisine ve filme, gereksiz ve hakkaniyetsiz bir misyon yüklemiş oluruz.”

14-Kelebekler

AFK Sinemada’nın yazısı için tıklayın – afksinemada.com

“Yuvaya dönüş uçuşuna Park City, Utah’da Sundance Film Festivali katılımcılarının gönüllerini fethederek başlayan Kelebekler sosyokültürel darboğazda günümüz Türkiyesine şehirli gözünden aynı anda hem yerel hem de modern bakan bir kardeşlik temsili armağan ediyor.”

15-Aile dramıyla absürt mizahın görkemli buluşması

Atilla Dorsay’ın yazısı için tıklayın – T24

“Film aile denen kurumu yeniden ve özel bir bakışla ele alıyor. Yok olup gitmiş bir çekirdek ailenin, onca yıl sonra yeniden buluşup barışması mümkün mü? Neden olmasın?”

16-Altı üstü hayat işte!

Murat Erşahin’in yazısı için tıklayın – sinemamuzik.com

“Finalde, ‘altı üstü hayat işte, gelişine vuracaksın’ duygusu bırakan, kara mizahla harmanlanmış buruk varoluş söylemi, anlık bir yürek sızıntısı yaşatıyor belli belirsiz. Baştan söylemek önemli, son derece az iyi filmin üretildiği sinemamızda, bilinçli, uğraş verilmiş, hoş bir film ‘Kelebekler’!”

17-Kelebekler Film Eleştirisi

Melis Zararsız’ın yazısı için tıklayın – Mynet

“Daha önce 6 kısa film yazıp çekmiş olan Tolga Karaçelik’in üçüncü uzun metraj filmi de bu Cuma ülkemizde nihayet vizyonda. Nihayet diyorum çünkü Kelebekler filmi tamamlandıktan sonra dünyanın en prestijli festivallerinden biri olan ve bu yıl 32.si düzenlenen Sundance Film Festivali’nde dünya prömiyerini gerçekleştirmişti. Orada izleyenlerin büyük beğenisiyle karşılanan film, 27 Ocak’ta gerçekleşen ödül töreninde de, ‘En İyi Film’ ödülüne layık görülmüştü.”

18-Kardeşlik, aile ve inanç üzerine…

Serkan Baştimar’ın yazısı için tıklayın – Sinefesto

“Karaçelik‘in özellikle oyuncu yönetimi ve karakterlerinin motivasyonunun mükemmelliğinin ön plana çıktığı Kelebekler, yol – taşra ve yüzleşme hikayelerinin bileşimi. Meslekleri, karakterleri farklı; ancak travmaları gibi kendileri de kardeş üç kişinin kesişen – birleşen öyküleri bizleri fantastik-absürt ve çok gerçekçi bir yolculuğa davet ediyor.”

19-Sundance Festivali Dünya Sineması Büyük Jüri Ödülü: Kelebekler

Erdoğan Mitrani’nin yazısı için tıklayın – Orta Koltuk

“Kardeşlerin köklerine ve geçmiş zamana doğru giriştikleri bu seyahat, eski düş kırıklıklarına, pişmanlıklara, unutulmuş acılara, cevapsız sorulara ve her birinin kişisel geçmişine doğru acılı bir keşif yolculuğuna dönüşecektir..”

20-Hayatın büyülü yolları…

Banu Bozdemir’in yazısı için tıklayın – Beyazperde

“Karaçelik evrende ve insanın kafasında dolaşan kozmik ya da kendi deyişiyle büyülü gerçekçilikten ilham alan bir yönetmen. İlk filmi Gişe Memuru’nda meteor yağmuru beklerken gökten düşen araba, ikincisinde gemiyi saran sarmaşıklar ve salyangozlar derken, burada da kelebekler…”

21-Öksüz ve belki ayrıca köksüz çocuklar

Fatih Özgüven’in yazısı için tıklayın – Ekranella

Kelebekler ise, çok genç yaşta taşradan çıkıp şehir ortamına düşmüş, Cihangir Oblomovumsu- ciksimsi- ya da ecnebimsi kimlikler edinmiş, seksenlerin devamı doksanlı yılların pro-hipster ‘nimetleri’ni tatmış, mizah duygularını Friends ya da bilmediğim benzer dizilerden edinmiş otuzumsuların hikayesi.”

22-Kelebekler (2018): Sorunlu Yolculuk

Güvenç Atsüren’in yazısı için tıklayın – Ekşi Sinema

“Uyandırmayı hedeflediği duygular itibarıyla uçlarda gezinen bu anlatı tercihi farklı bir deneyim vadediyor olmasıyla pekâlâ birçok seyirciye cazip geliyor olabilir. Ama bu Kelebekler’in bütünlükten yoksun, uçucu ve savruk bir sinema dili ürettiği gerçeğini değiştirmiyor.”

23-Kelebekler

Derya Canan Süter’in yazısı için tıklayın – Akşam

“Samimi, sahici ve bizden bir şeyleri görmeye ihtiyacımız var. Bazı hikâyeleri duymaya, bazı yaraları deşmeye ve nihayetinde iyileşmeye ihtiyacımız var. İşte belki de bu sebeple Tolga Karaçelik’in ‘Kelebekler’ filmini bu ihtiyacın bir yansıması olarak okumalıyız.”

24-Kelebekler (2018): Kelebekler Üzerine İlk Notlar: “Bazen Çok Üzülüyorum”

Fatih Değirmen’in yazısı için tıklayın – Cineritüel

“Önce klişe bahsine girelim biraz. Filmin klişe bir konu üzerinden temel çatışma eksenini kurduğu doğrudur. Yani baba mitinin oidipusa kapı açan söylemi filmin üç temel karakterini bir araya getirmede kullanılmış; fakat yönetmen istikrarlı olarak bu klişe temsillerin altını oyacak imgelerle, belirli kalıplara indirgenecek anlamı serbest bırakmayı bilmiş.”

25-Kelebekler: Karaçelik’in Cesaretinin Ürünü

Esma Akalın’ın yazısı için tıklayın – Pera Sinema

“Babam ve Oğlum’un başarısıyla daha da yaygınlaşan, insanımızın izlemeyi en sevdiği filmler arasında kuşkusuz aile filmleri başı çekiyor. Kültürümüzde daha çok “aile draması” olarak tezahür eden bu tür yapımların arasına –ağlatanlar kadar sevilmemek koşuluyla- komediler ve suç filmleri de katılıyor. Kelebekler’de ise Karaçelik tam bir “dramedi” koyuyor ortaya. Drama ve komedinin iç içe geçtiği, ağlatırken güldüren; güldürürken ağlatan bir tür yani…”

26-Kelebekler İncelemesi

Güneş Acar’ın yazısı için tıklayın – Saklı Kumanda

“Duygu dünyamı alt üst eden, filmden çıktıktan sonra da bir süre o hikayeyle yaşamaya devam ettiğim, bana sinema denen büyüyü neden çok sevdiğimi hatırlatan filmlerle karşılaşmaktan çok mutlu oluyorum. Üstelik böyle örneklerin içimizden çıkması beni daha da çok heyecanlandırıyor. Kelebekler’i izlediğimden beri gördüğüm herkese bu filmden bahsetmek istiyorum. Hatta sözüm geçenleri kolundan tutup sinemaya sürükleyesim bile var. Aynı ölçüde Tolga Karaçelik sinemasını daha önce keşfetmemiş olduğum için kendime de kızıyorum tabii. ”

27-Yüzümüzde kan var, üstümüzde… ‘Kelebekler’

Zehra Çelenk’in yazısı için tıklayın – Gazete Duvar

““Kelebekler” bir Türkiye alegorisi de içeriyor. Uzaya bile kaçsak sonunda hep bağrına ışınlanacağımız, Kenan gibi yüzümüze sıçramış kanla oturmayı kanıksadığımız, ‘ölülerin’ bir türlü gömülemediği, yüzleşmelerin bir türlü yapılamadığı bir ülke… Gülmekle ağlamanın arasından ok bile geçmiyor işte. Yüzümüzde kan var, üstümüzde kelebekler…”

28-”Kelebekler”i Takip Eden Bir Yolculuk Filmi

B. Han Varlı’nın yazısı için tıklayın – Wannart

“Yönetmenin seyircisinin üzerinde yarattığı ”az önce bir dram filmi mi izledim, komedi mi” gibi ikilemleri kullanarak dokuduğu dilin mizahi ve karakteristik tarafını rahatlıkla hissediyoruz bu film ile. Türk sinemasında ”Bir Tolga Karaçelik Filmi” diyebileceğimiz türden bir imzanın geliştiğini görmek önemli bir evolüsyon.”

29-Yeni nesil bir sinema dili: Kelebekler

Ezgi Kurt’un yazısı için tıklayın – Gaia Dergi

“Üç kardeş de her ne kadar hayatlarına devam edip kendi yollarına gitseler de köylerine ‘öz’lerine döndükleri zaman, kendi karanlık dehlizlerinde kaybolarak geçmişle ve birbirleriyle bir hesaplaşmaya girerler. Tüm bu gerçekçiliğin aralarına serpiştirilen absürt ve sürreal öğeler, filmi samimi bir durum komedisi haline getiriyor.”

30-Nedenselliği Olan Bir Absürtlük

Erçin Işık’ın yazısı için tıklayın – Artful Living

“Bu yıl Sundance Film Festivali’nde Dünya Sineması Jüri Büyük Ödülü’nü kazanan ilk ve tek yerli yapım Kelebekler, 30 Mart 2018’de Türkiye’de gösterime giriyor. Tolga Karaçelik’in yönetmen koltuğunda olduğu Kelebekler, tepesinin tası atmış, kafası fazlaca karışmış ve bireyselleşmiş ya da yalnızlaşmış ülke insanının tercümanı gibi. ”

 

Comments

comments