Kolombiya dağlarında yaşayan ve savaşçı lakapları almış sekiz çocuğun başından geçen olayların anlatıldığı Monos hakkında yazılan eleştiri yazılarını sizin için derledik. İyi okumalar…

1-Monos: Dünyanın Uzağında, Kaosun Yakınında

Güvenç Atsüren’in yazısı için tıklayın – FilmLoverss

“Monos’un kökenini aradığı kaosun görsel ve işitsel karşılığını bulmak konusunda son dönemin en başarılı filmlerinden biri olduğu kolaylıkla söylenebilir. Fakat, tüm bu teknik meziyetlerin finalde ulaştığı dokunaklı nokta, izlediğimizin insana dair bir anlatı olduğunu seyirciye geçirmeyi de başarıyor.”

2-İnsan doğasının vahşi yanı

Ali Ercivan’ın yazısı için tıklayın – Beyazperde

“Gazetecilik ve belgesel sinemadan gelen yönetmen Alejandro Landes, ikinci uzun metraj kurmaca filminde, yetmişler ve seksenlerde Werner Herzog’un, aynı dönemde Kıyamet(Apocalypse Now!) ile Coppola’nın ya da Sorcerer’da William Friedkin’in kalkıştığı ölçekte bir deli işine girişiyor. Gerçekten de o dönemlerden beri sinemacıların pek yeltenmediği ölçekte zor ve iddialı bir yapım Monos.”

3-Monos: Kolombiya Usulü Sineklerin Tanrısı-Sıkıyönetim Buluşması

Kerem Akça’nın yazısı için tıklayın – keremakca.net

““Monos”, “Kıyamet”le (“Apocalypse Now”, 1979) de uzaktan akrabalık kuran bir film. Belirsiz bir savaşın sonrasından da bahsediliyor, onun afyon gibi canlanan melankolik atmosferi sinematografiye sıçramış. Ama daha ziyade Amerikalı bir rehinenin sarışın olarak bariz bir şekilde tutulup balta girmemiş ormanlara hapsedildiği vahşi bir ada/orman macerası-suç filmi olarak anılması daha doğru olur.”

4-Monos: Eli Silahlı Çocuklar…

Mehmet Açar’ın yazısı için tıklayın – Habertürk

“”Monos” harekete, gerilime pek ara vermeden ele aldığı temalar üzerine düşünmeyi başaran bir film…Senaryo kuşkusuz sağlam. Bir noktadan sonra herkesin hayatta kalma mücadelesi verdiği, karakterler arasında dengeli dağılan bir hikaye akışı var…”

5-“Monos” ya da insanın özüne dönüşü!

Bülent Vardar’ın yazısı için tıklayın – T24

“Kolombiya’nın “Yabancı Dilde En İyi Film Oscar” adayı da olan Monos, Kolombiya ormanlarının geçit vermeyen atmosferinde, savaşçı lakaplarına bürünmüş (Rambo, Wolf, Lady, Sweden, Smurf, Dog, Boom Boom, Bigfoot) sekiz çocuk askerin, silahları olmasa kamp yaptıklarını zannedebileceğimiz balta girmemiş ormanlardaki yaşamları ve Amerikalı kadın doktor Sara Watson’u (Julianne Nicholson) rehine olarak tutmaları üzerine yoğunlaşıyor.”

6-Monos (2019): Vahşete Çağrı

Tuncay Uravelli’nin yazısı için tıklayın – birdunyafilm.co

“1954 senesinden beri aralıklarla ve düşük yoğunlukla devam eden, 3 yıl önce FARC (Kolombiya Devrimci Silahlı Güçleri) ile hükümet arasında imzalanan barış anlaşması sonucu nihayet duran Kolombiya iç savaşının temsili veya eleştirisi gibi görünen film, herhangi bir mekân, kişi bilgisi vermemesi sebebi ile zamansız bir evrende global bir seviyeye erişiyor.”

7-Monos (2019)

Murat Can Aslak’ın yazısı için tıklayın – muratcanaslak.com

“Monos’tan sinematografiyi ile ses kurgusu ve miksajını çıkartınca geriye pek bir şey kalmıyor. Bu durum senaryoyu iyi film için çekirdekteki belirleyici unsura dönüştürmez. Senaryosu ile değil, diğer unsurlarıyla ayakta duran çok sayıda film örnek gösterilebilir – mesela; Climax, Dunkirk – ancak bu iyi filmlerin ortak özelliği sinematografilerinin ve diğer senaryo dışı unsurlarının bütün varlıklarıyla anlatıyı destekliyor olmaları.”

8-Hipnoz Eden Savaş ve Hipnoz Edilen Çocuklar

Tan Ağırkaya’nın yazısı için tıklayın – obicimsinema.com

“Film, ilk karesinden itibaren sizi (literally) bulutların üzerinde bir dağa çıkarıyor. Bir süre burada, muhteşem bir sinematografi ve bize gerçekliği sorgulayan görsellerle zaman geçiyoruz. Filmin kendisi de (su gibi akan) 102 dakikası boyunca savaşın ve şiddetin acı veren realizmi ve ergenliğin, bu yaştaki çocukların büyümek zorunda olmasının sürrealizmi arasında sizi bir salıncaktaymışçasına sallıyor.”

Comments

comments