Brady Corbet’in yönetmenliğini yaptığı, başrolünde Natalie Portman ve Jude Law’ın yer aldığı Vox Lux filmi hakkında yazılan eleştiri yazılarını sizin için derledik. İyi okumalar…

1-Vox Lux: Madonna’nın Çocukları

Aslı Ildır’ın yazısı için tıklayın – FilmLoverss

“1999-2001 yılları arasında geçen ilk yarının ardından ani bir geçişle 2017’ye atlayan Vox Lux, zamanın ve ABD’nin çelişkilerle dolu ruh hâlini popüler kültürle olan bağı üzerinden irdeleyen, sarkastik bir “kurmaca biyografi”.”

2-Zamanımızın bir kahramanı!

Uğur Vardan’ın yazısı için tıklayın – Hürriyet

“13 yaşındayken okulunda gerçekleştirilen katliamdan kurtulduktan sonra ablasıyla birlikte olaya ilişkin bestelediği şarkıyla şöhrete ulaşan Celeste adlı bir kız. Brady Corbet imzalı ‘Vox Lux’, ana karakteri üzerinden sistemin acıyı bir sömürü aracına dönüştürmesini ve masumiyetin yitirilişinin süreçlerini anlatıyor. Filmde Celeste’in yetişkinliğini Natalie Portman canlandırıyor.”

3-Her şey geride şov önde!

Banu Bozdemir’in yazısı için tıklayın – Beyazperde

“Tabii filmin bir yandan dikkat çekmek istediği nokta bir popstarın durması gereken nokta! Celeste dobra, küfürbaz ve skandallara açık bir karakter! Onun adına saldırı düzenleyenler bir nevi onu hedef noktası haline getirmeye, ondan esinlendiklerini ifade etmeye çalışıyor. Bu bir popstarı ne kadar bağlar?”

4-Vox Lux: Aşırılıklar Gösterisi

Ayça Çiftçi’nin yazısı için tıklayın – Altyazı

Vox Lux bir lisede yaşanan katliamdan sağ kurtulup kazandığı ünle pop yıldızına dönüşen Celeste’in öyküsünü anlatırken 21. yüzyılın ruhunu yakalamaya çalışan bir film. Brady Corbet bu ikinci uzun metrajında tuhaf, şaşırtıcı, tanımlaması güç bir sinema üslubu kurmayı başarıyor.”

5-Milenyum çağının ruhu

Şenay Aydemir’in yazısı için tıklayın – Evrensel

““Vox Lux” ile ilgili ilk elden söylemek gerek, yalnızca ana akım değil, ‘sanat sineması’nda da görmeye alışık olmadığımız bir hikaye ve estetik yapısı var filmin. Bu bakımdan kimi anlarda zorlayıcı olsa da, asıl olarak kullanmamız gereken tanım sanırım “şaşırtıcı”.”

6-Vox Lux: “Velvet Goldmine” ile “Fil”i buluşturuyor

Kerem Akça’nın yazısı için tıklayın – keremakca.net

“Bir pop ikonunu ele almak çok klasik yollarla sinemalaştırılmıştır. Ama “Vox Lux”, bu ezberin uzağında ilerleyen yıkıp dökme işleminin artistik hale geldiği, ‘anti-terör gerilimi’ damarlı epizodik ve mitolojik bir sahte/kurmaca bio-pic örneği. “Velvet Goldmine” ile “Fil”i birleştiriyor.”

7-Bir 21. yüzyıl portresi; “Vox Lux”

Mehmet Erdoğan’ın yazısı için tıklayın – Independent Türkçe

“Modern bir distopyada tüm değerlerini yitirmiş bir ünlünün portresini çizen Vox Lux böylesi nihilist bir hikayenin arka planında ortalığı kana bulayan saldırılar altında büyüyen bir neslin ortaya çıktığını anlatmaktadır.”

8-Vox Lux: Bir İkonun Gözünden Politik 21. Yüzyıl Tablosu

Güney Yurdakul’un yazısı için tıklayın – Pera Sinema

“Gerçek bir hikayeyi konu almıyor fakat episodik anlatımı içerisinde yapay bir biyografi çiziyor. Biyografi beraberinde 21. yüzyılın doğurduğu kimi unsurlara eleştirel bir yönden bakmamızı sağlıyor.”

9-Vox Lux: Trajedilerden Beslenen Bir Pop Yıldızının Hikayesi

Emre Eminoğlu’nun yazısı için tıklayın – The Magger

“Kariyerindeki en tuhaf karakterlerden birine hayat veren Natalie Portman’ın dünyadaki trajedilerden beslenen bir pop yıldızını canlandırdığı, Brady Corbet imzalı Vox Lux, akıcılığıyla olmasa da estetiği ve vurucu sahneleriyle akılda kalıcı, neon bir anıya dönüşüyor.”

10-Şiddetin şöhretle imtihanı: “VOX LUX”

Bülent Vardar’ın yazısı için tıklayın – T24

“Planlı ya da irticalen silahlı şiddet ve terör, günümüzde insanlığın en önemli sorunlarının başında geliyor. VOX LUX öyküsünü anlatırken sistem dışına itilmiş ya da ırkçı veya nefret suçu kabul edilen nedenlerle şiddete başvuran kişilere göndermeler yapıyor ve film başlangıcında şiddetin neden sonuç ilişkileri üzerine saptamalar yaratabileceği olasılığını ortaya koyuyor.”

11-Bir Pop Starın Portresi

Nil Kural’ın yazısı için tıklayın – Milliyet

““Vox Lux”, akışındaki kopukluklar ve bazen kendisini fazla ciddiye almasıyla kusursuz bir film değil. Ancak bu, Corbet’in birbirlerini tamamlayan ilk iki filmiyle anlatıma kafa yoruyor ve entelektüel soruları çekinmeden dile getiriyor.”

Comments

comments