2014 yılının en önemli filmlerinden biri olan Whiplash hakkında yazılmış eleştiri yazılarını sizin için derledik. İyi okumalar…

1-Whiplash: 7/4’Lük Hayallerim, Aşkım Ve Fletcher

Sezen Sayınalp’in yazısı için tıklayın – Fil’m Hafızası

“Damien Chazelle de cazı merkezine aldığı bir ‘müzisyen’ hikayesi anlatmak istemiş ikinci uzun metrajı olan Whiplash‘te (2014). Bernard “Buddy” Rich, Charlie “Bird” Parker gibi idollerini dinlerken bile onların döktüğü teri kendi yüzünde hisseden Andrew Neiman’ın (Miles Teller), müzikte ‘aferin’e yer olmadığını bir nazi subayı edasıyla kanıtlayan hocası Terence Fletcher’a (J.K. Simmons) karşı oluşturduğu müzikal iradeyi, psikolojik gerilim temelinde sunan bir film var karşımızda.”

2-Whiplash’in Kırbaç Etkisi

Doğu Yücel’in yazısı için tıklayın – Artful Living

“Whiplash’te Andrew’un mükemmeliyet arayışı, bu yüzden sanatçıları kızdırıyor olabilir. Sanatçılar “en iyiler”in özverilerini yapmaya cesaret bulmadıkları için bilinçaltında öfke duyuyor olabilirler Whiplash’e. Diğer yandan sanatseverler de “en iyilerden biri” olmadığını bile bile ortalama sanatçıyı “good job” / “aferin” diye alkışladıkları gerçeğini onlara hatırlattığı için Whiplash’e kızıyor olabilirler.”

3-Hoca taktı bir kere…

Uğur Vardan’ın yazısı için tıklayın – Hürriyet

“Sanat, özellikle icracıları açısından kuşkusuz zevkli, coşkulu, heyecan verici, kalıcı, izleri derin bir yolculuktur… Ama yeri gelir bu yolculuk hastalıklı bir serüvene de dönüşebilir. ‘Whiplash’, bize bu türden hatırlatmada bulunan yapımların en son örneği. Önce kısaca öykü diyelim: 19 yaşındaki genç davulcu Andrew Nayman, eğitimini Manhattan’daki Shaffer Müzik Konservatuarı’nda sürdürmektedir. Lakin ‘kötü kura’ çeker ve karşısına, sert bir caz öğretmeni olan Terrence Fletcher çıkar. Bu noktadan sonra da zorlu bir eğitim sürecini izleriz…”

4-Whiplash: Başarıya Giden Yolda Her Şey Mübah mı?

Seçil Toprak’ın yazısı için tıklayın – Pera Sinema

Whiplash beni belki öğretmen olduğum için de fazlasıyla etkileyen bir film oldu. Çünkü bana “Bize kızın, bağırın başka bir şeyden anlamayız biz” diyen öğrencilerimi hatırlattı. Evet, bana bu cümleleri kurmuştu bazı öğrencilerim. O kadar içselleştirilmiş bir şiddet haliydi ki bu bir insan olarak insanın kendine bu hali nasıl yakıştırabildiğini düşünüp üzülmüştüm. Whiplash bir kez daha bu “erk”e tapma halini yaşattı bana. Çünkü otoriteyi temsil eden her türlü güce –arkasından sövsek de- karşısında ona muhtaç olma halini gösteriyor film de.”

5-Whiplash

Utku Ögetürk’ün yazısı için tıklayın – FilmLoverss

“Muazzam bir sahne ile açılıyor Whiplash. Andrew’in (Miles Teller) davuluna düşen ter damlaları eşliğinde, sınırları zorlayan performansı seyirciye müzikal bir resital sunarken odaya Terence Fletcher (J.K. Simmons)  giriyor. Sessizlik… Ve o ana kadar bizlere muhteşem olarak gözüken performans, Fletcher tarafından görmezlikten geliniyor. Bu sahnenin ardından ikili arasındaki ilişki; alışagelmiş öğrenci-öğretmen ilişkisinin aksine tarihin en iyi müzisyenlerinin arasına adını yazdırmayı amaçlayan Andrew ile kendi Charlie Parker’ını arayan Fletcher’in psikolojik savaşına dönüşüyor.”

6-Müzikal Savaş: Whiplash

Valerii Ege Deshevykh’in yazısı için tıklayın – Arakatsanat

“Yıllarca film eleştirmenlerinin ya da sinemanın önemli isimlerinin bu tarz yazılarına anlam yüklemeye çalışırdım; artık yükledim. Whiplash bu ‘övgü’ dolu kenar yazılarının hepsini fazlasıyla hakediyor. Son dönemde izleyebileceğiniz, izlediğim en iyi filmdir belki. Türü gerilim olmamasına karşın insanı gerim gerim geren, rahatsız eden, sinirlendiren bir başyapıt.”

7-Parmakların kanayana kadar…

Ali Ercivan’ın yazısı için tıklayın – Beyazperde

“Caz ve bateri burada bir araç ama filme ritmini, inanılmaz enerjisini veren de onlar. Yer yer kendini fazlaca hissettirmesine rağmen öyle bir kurgusu var ki Whiplash’in, müthiş bir zamanlama duygusuyla filme acayip bir dinamizm katıyor, adeta doğaçlama bir caz performansına dönüşmesine yardım ediyor ve öykünün en yükseldiği noktalarda da onu tam bir karabasana çeviriyor.”

8-Bu yol çıkmaz sokak

Olkan Özyurt’un yazısı için tıklayın – Sabah

“Filmin özellikle kurgusu, oyunculukları dört dörtlük. Yönetmen ve senarist Damien Chazelle hikayesini sorunsuz bir şekilde beyazperye aktarıyor. Ama bütün bunlar filmin hikayesinin bize söylediği sözlerin oldukça tartışmalı ve sorunlu olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Yönetmen ve aynı zamanda senarist olan Damien Chazelle, bu iki sorunlu karakteri önümüze getirirken, bir mesafe koymuyor.”

9-Whiplash (2014): Şiddetin Sesleri

Gökhan Gök’ün yazısı için tıklayın – Cineritüel

“Andrew’un makineleşen toplumun bir çarkı olmamak ve başarılı olmak isteği, birbirinin zıttı gibi görünen, ancak aynı damardan beslenen söylemler. Babasının başarısızlığının kendi başına gelmesinden korkması, onu ilginç bir şekilde ayrık otu misali hırpani bir hırs ile motive etmesine rağmen, yer yer başarı hissinin müzik tutkusunun önüne geçmesine sebep oluyor. Keza Fletcher’ın seçtiği yol da farklı değil.”

10-Whiplash (2014)

Burak Hazine’nin yazısı için tıklayın – Sinematopya

“Whiplash için belli bir janrın filmi demek hiçbir şekilde doğru olmaz. Yönetmen, eşine nadiren rastlanır bir armoni ile seyircinin kafasındaki tür klişesini yıkıcı darbeler atmaktan çekinmiyor. Whiplash bir gerilim filmi çünkü daha ilk dakikasında davulun sesini duymaya başladığınızda dahi birkaç saniye sonra neyin patlak vereceği konusunda endişe yaşıyorsunuz.”

11-Whiplash (2014)

Hürrem Celil Erdoğan’ın yazısı için tıklayın – birdunyafilm.co

“Film müzikal bir tabana oturduğu için soundtracklarinin de filmin kusursuzluğuna kusursuzluk kattığı kanısındayım. Filmi izlememin üzerinden epey zaman geçmesine rağmen, çalınan şarkıların tonlamaları hala kulağımda. Film kurgusal olarak neredeyse eksiksiz, oyunculuklar takdir edilecek cinsten. Sinematografisi ve kamera açıları sizi doyuruyor ve işte bu diyip ayağa kalkıp alkışlamak istiyorsunuz.”

12-Whiplash: Bazı Hırslı Caz Adamları

Sinan Doğrul’un yazısı için tıklayın – Bakınız

“Bir filmin çarpıcılığı, ezberi bozuşu ve niteliğinin üstünlüğü filmin “iyi” adamıyla değil “kötü” adamıyla ilgilidir kuralı Whiplash için de çalışıyor. Filmin kötü adamı Fletcher, bilinen ve anlatılagelen kötülüğün mümkün olduğu kadar dışına çıkartılmaya çalışılıyor, karakter olarak kendini çeşitliyor ve hatta belki de ne kadar öngörülemez oluyor ki bu da filmi seyirci için dikkat çekici kılıyor ve filmin niteliğini yükseltiyor.”

13-Whiplash: Yatmadan önce 100 baget darbesi

Arman Güvenç’in yazısı için tıklayın – ranini.tv

“Ben bir filme aşık olduğumda midem kasılır, onu deli gibi özlerim, aklıma geldiğinde gözlerim dolar… Bir insana karşı bu duyguları besleyebilsem annem mürüvvetimi görecek ya, o başka yazının konusu. Whiplash, 2014 Şubat ayından beri tatmadığım bu duyguyu (The Lego Movie) bana yeniden tattırdı. 24 saat içerisinde iki kere izlediğim filmi sinema salonunda deneyimleme şansına erişeceğim Cuma gününü iple çekiyorum.”

14-Whiplash (2014): Soğuk Terler Dökeceksiniz!

Selin Gürel’in yazısı için tıklayın – Ekşi Sinema

“Müthiş açılış sahnesinden itibaren iki kişilik bir gösteri izleyeceğimizin farkındayız elbet. Ancak gösteri ilerledikçe, daha önce görmediğimiz türden bir şeyler görme isteği artıyor, tekrarlar aslın yarattığı etkiyi yaratmamaya başlıyor, karakterler karikatürize olmaya her an bir adım daha yaklaşıyor. Neyse ki, yönetmen Damien Chazelle’in zamanlaması çok iyi ayarlanmış müdahaleleri, filmin gerilim dozunu hep belirli bir seviyenin üzerinde tutmayı başarıyor ve seyirciyi koltuğundan yay gibi gergin bir halde kaldırmayı garantiliyor.”

15-“Whiplash”: Caz değil, baskının özü üstüne bir film

Kaan Kavuşan’ın yazısı için tıklayın – Ters Ninja

“Son dakikalarında doruk noktasında ulaşan Andrew-Fletcher çatışması ve işbirliği filmin tüm dinamiğini oluşturuyor. Yönetmen Damien Chazelle özellikle J.K. Simmons’un karizmasıyla bol patlamalı veya kovalamacalı bir aksiyon filminin çok daha üzerinde bir tempo ve gerilim yaratmayı başarıyor. Senenin en iyi filmlerinden biri olduğuna, Simmons’ın Altın Küre ödülünü sonuna kadar hak ettiğine sonuna kadar katılıyorum.”

16-Whiplash Film Eleştirisi

Serdar Aksoy’un yazısı için tıklayın – Filmlerin Sesi

“Bazı filmler vardır insanı mutlu ederler , bazıları cesaret verir , bazıları da insanın duygusal kısmını ortaya çıkarır. Şimdi bu üçünün bir filmde olduğunu düşünün. Düşündünüz mü? Birde bunu sinemaya uyarlamayı düşünün. Düşünemediniz değil mi? Ama Damien Chazelle bizim için bu kısmı düşünmekle kalmamış baş yapıt olarak sunmuş da.”

17-Müzik Şiddetli Bir Tutkudur: Whiplash (2014)

Egemen Tokatlıoğlu’nun yazısı için tıklayın – Öteki Sinema

“Filmdeki dramatik çatışma muazzam bir şekilde kurulmuş. Andrew rolündeki Miles Teller ile orkestra şefi Fletcher’i oynayan J.K. Simmons’un benzersiz bir uyumu var. Film enfes caz müzikleri ile aklımızı başımızdan alırken tutku dolu bu hikayede beklenmedik sahnelerle bizleri bozguna uğratmayı da ihmal etmiyor. Filmdeki en güzel yanlardan birisi de ‘tamam bu iş bitti’ dediğimiz her seferinde bizi şaşırtması. ”

18-Bir Caz Gerilimi

Mehmet Açar’ın yazısı için tıklayın – Habertürk

“Final müthiş. Peki, anlamı? Sonuçta, gençlere “Asla pes etme, sonuna kadar git” diyen başarı odaklı, rekabetçi bir yaklaşım var elbette. Ama caz tarihinin en iyi davulcularından biri olma hırsının Neyman’ın bedenini ve zihnini nasıl zehirleyip tükettiğini, uç noktalara savurduğunu hatırladığımızda, yönetmen Damien Chazelle’in başarıyı kutsadığını söylemek zor.”

19-Büyük film yüzünden küçük hissetmek

Tuğçe madayanti’nin yazısı için tıklayın – Birgün

“Whiplash filmini ilk kez bundan aylar önce izlediğimde etkisinden uzun süre kurtulamamıştım. Dün filmi tekrar izlediğimde bu etkinin ilk izlediğim zamanki kadar yüksek olmayacağından korktum. Gerçek şu ki, filmi ikinci kez izlediğimde daha da çok sevdim. Sizleri alt benliklerinizle, gerçek kimliklerinizle ve gizli saklı duygularınızla yüzleştiren filmler vardır. Bu film tüm bunların biraz daha ötesine geçerek insana kendisini doğrulattıranlardan.”

20-Davulcunun İktidar Mücadelesi

Ferhan Baran’ın yazısı için tıklayın – Sadi Bey

“Ancak cazseverleri mest edecek, ilgi duymayanlara cazı sevdirecek harika ses bandı bir yana, ‘Whiplash’i caz üzerine bir film olmaktan ziyade yönetmenin geçmiş travmalarının bir terapisi olarak değerlendirmek daha doğru. Chazelle psikodramatik bir yaklaşımla geçmişte yaşadığı hayal kırıklıklarını yeniden ve farklı bir biçimde inşa ederek kendi yaralarını sarıyor.”

21-Hayvanlar da Davul Çalabilir: Ama Bu Onları Müzisyen Yapmaz

Fatih Mutlu’nun yazısı için tıklayın – Sinefesto

“Whiplash, benim için sıradışı bir film, sıra dışı bir tecrübe oldu. Hayvanların, bitkilerin, “uzaylıların” ya da cansız varlıkların başrolde oldukları filmlerde, onlara yüklenen iyi ya da kötü insani sıfatların altını çizer, “Ne de olsa yazarı insandır ve zaten böyle olmalıdır” derdim. Whiplash ise bambaşka bir şey.”

22-Saf Gerilim Ve Saf Caz: Whiplash

Artun Bötke’nin yazısı için tıklayın – Fil’m Hafızası

“Cazın diğer müzik türlerinden önemli bir farklılığı vardır: Bir caz şarkısında, çalınan her enstrümanı ayrı ayrı hissedebilirsiniz. Bu yüzden de caz şarkıları takdim edilirken, her müzisyenin adı, tek tek belirtilmeye çalışılır. Çünkü her enstrümanın önemi eşittir ve bunları icra etmek de aynı derecede önem taşır. Geçen yılın en ses getiren filmlerinden olan Whiplash (2014) da bunu çok güzel anlatıyor.”

23-Bütün O Jazz: Whiplash’de İktidar ve Faşizm

Yağız Ay’ın yazısı için tıklayın – Sinematopya

“Damien Chazelle’in 3 dalda Oscar ödüllü (kurgu, ses miksajı ve yardımcı erkek oyuncu) filmi Whiplash’de otorite figürü olarak elimizde, J.K. Simmons’ın harika bir performansla oynadığı, bir öğretmen; ülkenin en prestijli ve namı duyulmuş okullarından birinde (uydurma bir okul olan “Shaffer”) çalışan bir müzik öğretmeni var.”

24-Müzik, Yetenek ve Hırs | Whiplash (2014)

Evrim Vurdu’nun yazısı için tıklayın – Kültür Elması

“Her haliyle çok güzel olan filmin elbette, oyuncularından bahsetmemek olmaz. Bazı filmlerde oyuncuların gerçekten iyi oynayıp filmin önüne geçtiğini düşünürsünüz. Burada ki performanslar da aynen böyle. Andrew karakterine hayat veren genç oyuncu Miles Teller, 2014 yılının öne çıkan yeteneklerinden belki de en iyisi.

Comments

comments